Concertreview: Mando Diao
Gezien op donderdag 19 november
Waar? Tivoli Oudegracht, Utrecht
Door wie? Jurre
Wie?
Al sinds 1995 bestaat Mando Diao, toch kwam pas in 2002 hun eerste album Bring 'Em In uit. Nu zijn we zeven jaar en vijf albums verder en is het eerste succes van Mando Diao eindelijk gekomen. Ze waren al bekend in het alternative circuit, maar pas sinds single "Dance With Somebody" is het hard gegaan. Eind vorig jaar werd het net geen Disrox! (White Lies won, achteraf terecht), na Pinkpop zong ik het nummer live op 3FM en afgelopen donderdag was ik niet de enige die zong, maar ook een uitverkocht Tivoli...
Hoe was het optreden?
Daar stonden ze dan, zes man en twee dames, de achtergrondzangeressen. Het hele podium was gevuld, al vonden de gitaristen en zangers Gustaf Norén en Björn Dixgard alsnog ruimte om te bewegen. Al vanaf het openingsnummer "Blue Lining White Trenchcoat" - wat ook het openingsnummer is op het nieuwste album Give Me Fire - stonden deze Zweedse heren te springen en dansen. Als tweede volgde "God Knows", één van hun beste nummers, ja, Mando Diao was in Tivoli en dat wilden ze laten weten ook. De volgende nummers waren paar heerlijke nummers met als hoogtepunt "You Can't Steal My Love". Een nummer wat ze deden voor de fans die de band al eerder had gezien. Het is een persoonlijk favoriet, dus altijd leuk om te horen. Vervolgens kwam er een akoestisch kwartiertje, iets wat niet overal even goed werd ontvangen. Dat mensen praten tijdens het voorprogramma vind ik al onrespectvol, maar kan ik enigszins begrijpen. Dat mensen praten tussen de nummers door, daar is ook niets mis mee. Maar dat half Tivoli aan het praten was, midden in de show van de hoofdact, dat snap ik dan weer niet. Het gepraat werd ook steeds luidruchtiger, ondanks dat de nummers nog sterk waren. Gelukkig voelde de band ook aan dat het publiek iets anders wilde en snel zetten ze de titelsong "Give Me Fire" in, wat het erg goed deed. Toen daarna ook "Down in the Past" erin werd gegooid was de toon gezet, nu kwam de zaal echt in beweging. Nog drie nieuwe nummers van het nieuwe album volgde, respectievelijk "High Heels" en "Gloria". Vooral om dat laatste nummer werd telkens gevraagd door één fan, die zijn geluk ook niet op kon toen het werd gespeeld. Vervolgens kwam er een stuk piano in, wat zich uiteindelijk uitmondde in "Mean Street", de derde single van Give Me Fire.
De band verliet het podium om na enkele minuten terug te komen - sommige bandleden met ontbloot bovenlichaam - voor de toegift. Zodra de intro van "Dance With Somebody" werd ingezet kon de avond niet meer stuk. Nog steeds niet de hele zaal, maar wel meer mensen dan voorheen, kwamen in beweging. Het blijft een sterk, catchy nummer wat perfect is voor concerten. Dankzij de lange intro, het makkelijk mee te zingen refrein en ook het hoge dansbaarheid gehalte is het een pure publiekslieveling. Na deze gigantische hit volgde "Go Out Tonight". Een nummer wat rustig begint maar uiteindelijk toch nog vrolijk wordt en ook een perfect einde is van de avond.
Hoogtepunt
Persoonlijk favoriet "You Can't Steal My Love" werd erg goed gespeeld, "God Knows" was genieten, "Dance With Somebody" was net zo goed als altijd en "Go Out Tonight" verraste me nogal, het was erg goed. Het is zoals altijd ook nu lastig een hoogtepunt te noemen..
Conclusie
Het was een groot gemis dat "Sheepdog" niet werd gedaan. Het is een publiekslieveling en toch één van hun eerste nummers. Dan zou je verwachten dat de band dit nummer speelt. Meestal doen ze dat ook, maar vanavond in Tivoli blijkbaar niet. Ach, dat mag de pret niet drukken. Vanaf de eerste gitaaraanslagen is het onmogelijk om stil te blijven staan. De drums zijn gemaakt om te dansen, dat kan niet anders. Voeg daar dan twee achtergrondzangeressen bij en je kunt je benen niet meer stilhouden. Het is en blijft een 'coverband zonder covers', maar dan wel met heerlijke muziek. Op Pinkpop was het een vrij korte show die ik last kon beoordelen, nu hebben ze bewezen dat ook live - of sterker nog: juist live - een erg goede band zijn.















Ik ken deze band al jaren, heb dan ook al lang al hun albums.
Wel erg jammer dat ze niks speelde van het album Ode To Ochrasy, wat voor mij het hoogtepunt uit hun oeuvre is.
Je zou toch wel verwachten dat ze bijvoorbeel ind Nederland het nummer Amsterdam ten gehoren zouden brengen, wat ook echt een geweldig nummer is.
Ik ben wel jaloers, ik had er ook wel bij willen zijn.
Wat een opener trouwens, is gewoon 1 van hun beste nummers.
Mooi verslag, maar wel wat kort
Geplaatst door: Bart Hocker | vrijdag 27 november 2009 om 10:39
Leuk verslag!
Maandagavond heb ik Mando Diao gezien in Paradiso, en helaas ook daar geen Sheepdog en zélfs geen Amsterdam. De setlist was ongeveer zoals hierboven beschreven,en ze waren inderdaad in vorm en hebben een mooie show neergezet.
Geplaatst door: Basilicum | vrijdag 27 november 2009 om 15:18