Shinedown - Second Chance
Update: in de allereerste week van dit jaar kwam "Second Chance" onze hitlijst binnen. Destijds stond de single pas op een 70e plaats in Amerika. Maar nu 24 weken later (een half jaar dus) is de rockballad een heuse Top 10-hit. De komende week stijgt Shinedown van 11 naar 7. Maanden geleden kwam "Second Chance" al eens voorbij bij Maak 't of Kraak 't en werd met 61,3% gemaakt. Niet opmerkelijk hoog, maar het zou ons niets verbazen als deze single nogmaals wordt getest en dan een flink hogere score behaalt. Zeer waarschijnlijk komt "Second Chance" binnenkort hier uit aangezien de singlerelease in Engeland op 22 juni staat. De volgende single heet trouwens "the Sound of Madness" en staat al op 1 in de Amerikaanse rockcharts.
Oorspronkelijk geplaatst op 15 januari 2009
"Second Chance" van de Amerikaanse rockband Shinedown is een opvallende notering in onze FMC Pop 50. Niet alleen opvallend omdat de band voor de meesten van jullie een onbekende naam is, maar vooral omdat Shinedown in de rockscene bekend staat om zijn stevige nu-metal. Voordat sommigen angstig doorklikken naar het volgende bericht... "Second Chance" is juist een rustig nummer, vol emotie en laat zien dat Shinedown een band is met een eigen geluid en imago. Zoals we al bij vele rockbands hebben gezien, zou het niet vreemd zijn als dit de doorbraak is naar het grote publiek.
Drie maanden geleden stond de band in de HMH in het voorprogramma van Disturbed, een andere metalband. Het was de eerste keer dat zanger Brent Smith en zijn gevolg Europa aandeden, maar de onuitwisbare indruk die ze hebben achtergelaten, geeft aan dat het niet lang meer hoeft te duren voordat Shinedown zelf de headliner wordt. Op het net zijn louter positieve recensies van het optreden te vinden. Nu nog die welverdiende hit met "Second Chance."
Shinedown - Second Chance
NL release: ?
UK Release: 16 februari
US Release: al uit (Universal)
jammer dat het meestal bij die ene hit blijft! Ik mis bands als lifehouse en in de top40! Dit klinkt wel erg fijn!
Geplaatst door: Tijn | vrijdag 16 januari 2009 om 0:32
Sterke track inderdaad! Wel erg Amerikaans, en weet niet of wij nuchtere NL'ers daar wel aan willen. Doet me een beetje denken aan Nickelback (maar dan meer emo ;) )
Geplaatst door: Roos | vrijdag 16 januari 2009 om 12:03
Het refrein doet me erg denken aan het refrein van "Unforgivable" van Armin van Buuren.
Geplaatst door: Jens (FMC) | vrijdag 12 juni 2009 om 15:28
Ik de plaat al twee weken op nummer 1 staan in mijn persoonlijke top 10. Het wordt tijd dat Europa kennis maakt met deze band uit Jacksonville, Florida.
Geplaatst door: Frits | vrijdag 12 juni 2009 om 16:36
Ik ken hem ook al heel lang, raar dat het nu pas een hit is
Geplaatst door: Aart | vrijdag 12 juni 2009 om 16:43
Komende week nieuw op #200 in de EURO 200.
Geplaatst door: Pieter | vrijdag 12 juni 2009 om 18:55
Ik vind dit zo'n verschrikkelijk schijtnummer. TMF draait dit nummer ook al. :S Ik hoop dat ie net zo gaat als Gives U Hell. :) Alleen dan zonder Superclip. :P
Geplaatst door: Mike | vrijdag 12 juni 2009 om 19:24
Ik vind hem tegenvallen.Khou van commercielerock.Maar niet van dit soortnrs en refreinen.
Geplaatst door: martijnsunderland | vrijdag 12 juni 2009 om 22:26
Wel een toepasselijke titel :-)
Geplaatst door: Kevin-K | zaterdag 13 juni 2009 om 9:55
een erg amerikaanse rockballad, maar het nummer mist wat mij betreft net de vonk om bij mij te kunnen blijven hangen, hoeft wat mij betreft geen second change te krijgen.
Geplaatst door: DS | zaterdag 13 juni 2009 om 12:42
ow typefout chance...
Geplaatst door: DS | zaterdag 13 juni 2009 om 12:42
Ik vind het een goed nummer. Stukken beter dan die kwallerige zeikmuziek die Nickelback maakt en 538 wel draait.
Geplaatst door: Mike (FMC) | zaterdag 13 juni 2009 om 12:51
Okay, dat is de naam van het genre van de Nickelback/Daughtry-achtige rockbands; 'kwallerige zeikmuziek'. Thnx Mike
Geplaatst door: Jens (FMC) | zaterdag 13 juni 2009 om 16:23
Nee vind het geen goeie plaat. Vind het te langzaam op gang komen. Laat hem maar lekker floppen. :P
Geplaatst door: Pierre | zaterdag 13 juni 2009 om 17:24
Ik moet er altijd om lachen dat leden van Amerikaanse bandjes er vaak onwijs ruig uitzien met tattoos all over the place, lang haar, weet ik veel wat nog meer en dan best wel suffe muziek blijken te maken. Terwijl je bij Europese (vooral Engelse) bandjes juist het tegenovergestelde ziet: zo'n bandje als Blood Red Shoes bijv. met een meisje dat in een 'schattig' jurkje op het podium staat en dan gewoon een bak herrie uit d'r gitaar laat komen!
Ik zeg niet dat dat voor elke band geldt, maar het valt me soms wel op. Dit Shinedown schaar ik ook onder die categorie.
Geplaatst door: Yvie | maandag 15 juni 2009 om 13:43